Rice-pledging scheme could 'doom Yingluck'

Achara Deboonme,
Piyanart Srivalo
The Nation October 3, 2012 1:00 am

Virabongsa

Central bank chairman Virabongsa Ramangkura advises Pheu Thai govt to quickly scrap massive project, which he says is wide open to corruption

The Pheu Thai government should swiftly scrap its rice-pledging scheme, as it requires huge debt-financed budgets and opens the door wide to corruption, economic guru Virabongsa Ramangkura said yesterday.

"The country will be doomed if the government proceeds with the rice-pledging scheme," Virabongsa said in an interview with Nation Multimedia Group.

"This government demonstrates stability. But if there's anything to rock the stability, it's this scheme."

Serving on the Strategic Formula-tion Committee for Reconstruction and Future Development and widely viewed as the government's chief adviser, Virabongsa said the programme, no matter which government introduced it, was riddled with graft.

Stunning verdict

Virabongsa's stunning verdict on the controversial policy came only a few days after former prime minister Thaksin Shinawatra staunchly defended the scheme in an interview in Singapore. It also came on the same day that Prime Minister Yingluck Shinawatra vowed vehemently to carry on with the project.

The veteran economist is a top adviser in the government. Analysts believe that the government backed his presence in the Bank of Thailand, of which he is now chairman, because it wants to counterbalance the central bank's governor, Prasarn Trairatvorakul, with whom it disagrees over some key monetary policies.

The government is extending the pledging project by another year, which could involve funding of Bt400 billion for the new harvests. The Commerce Ministry is now seeking help from rice millers with spare warehousing capacity to join the scheme, in preparation for the new crops.

The Cabinet yesterday also approved the rice-pledging scheme for the 2012-13 harvest year, which would require a budget of Bt405 billion. However, according to Commerce Minister Boonsong Teriyaphirom, the Cabinet allowed the ministry first to accommodate 15 million tonnes from the main crop, which will require a budget of Bt240 billion.

The pledging for the second crop, 11 million tonnes, will be decided later. The funding will also come from the proceeds from releasing stocks of government rice.

The Commerce Ministry, which in charge of the release, estimates that it would reap a total of Bt260 billion from selling the rice from the 2011-12 main crop, which means a net loss of Bt10 billion.

Losses are incurred from the falling prices of rice in inventory against market prices at the time of the releases. It was first estimated that total losses would be about Bt60 billion.

The rice-pledging scheme was one of the key election-campaign promises of the Pheu Thai Party. In its first year, the project drew heavy criticism. Farmers complained that they did not gain as much as Bt15,000 per tonne as promised, because of heavy deductions by rice millers.

Exporters complained that setting the price at a high level gave them big headaches, as global prices are falling on new supplies from Vietnam and India that are cheaper.

Last week, in the headlines was news from Vietnam claiming that it could surpass Thailand as the world's biggest rice exporter.

Vietnam 'in the lead'

Nguyen Van Don, general director of rice exporter Viet Hung, said that thanks to Thailand's high price guarantee for farmers, Vietnam was in the lead so far.

"The reason is … the programme of storing and buying up rice to support the farmers of Thailand. Now it is very difficult to compete for selling price. Now Vietnam is competing very [strongly] with India and Pakistan and Burma, mostly with India."
The huge losses prompted 127 academics to file a petition to the Constitution Court last week for the court to have the rice-pledging scheme terminated. The court has yet to decide whether it will take this case into consideration.

Yingluck yesterday insisted that the government was ready to explain to the court why the government will proceed with the scheme. She insisted that this scheme was aimed at raising the standard of living of farmers. Referring to her field trips, she said farmers had benefited tremendously.

"I plead for sympathy. Please put mutual benefits before anything. This project is to give an answer to the majority. Without this, the market mechanism might not work.

"But since this is executed nationwide, there could be bottlenecks at the low level and we need time to improve this. Something can't be 100 per cent perfect. But this is not because it is a bad policy or a bad process," she said.

She also promised to heed advice from everyone. Deputy Prime Minister Chalerm Yoobamrung has been assigned to rectify missteps in an integrated manner.

Criticised for offering a high price, which in effect sets up competition with exporters, she said the government had no policy to reap profits from the project. The programme is simply to realign supply and demand. Without the mechanism, rice prices would fall to an irrecoverable level. The project incurs some losses, but it won't affect the overall economy. Higher rice prices were raising farmers' living standards and this would boost economic cycles, she said.

While supporting the other policies of the Pheu Thai government, Virabongsa expressed strong opposition to all pledging schemes for agricultural crops that involve rice, rubber, tapioca, corn, shrimp and other crops.

In an article he wrote for Prachachart Turakij, dated August 15, 2011, when the Pheu Thai government took office, he lashed out at the pledging scheme. This article has resurfaced again on media websites, at a time when the government has pledged to proceed with the scheme despite a possible no-confidence debate launched by the Democrat-led opposition.

"Since agricultural pledging schemes were first introduced in 1986 [by the Prem Tinsulanonda administration], Thailand had wasted a huge amount of money and farmers were not end-beneficiaries as expected. Much of the gains fall into the pockets of rice millers, ministers and politicians' cronies, which explains why nobody wants it to end," Virabongsa said in the article.

'Flawed' process

A pledging policy in general means items are pledged below market prices in the expectation that the owners will later redeem the items. However, in this scheme, rice is pledged above market prices and the government needs to release stockpiles at a loss, he said.

In theory, rice prices are determined by global demand and like other agricultural products, they can be substituted by other crops and new supplies are hitting markets all the time. Accumulating stocks now can't influence global prices, he said.

In practice, the process in choosing participating rice millers contains flaws. Millers can forge pledging documents, showing the government that they buy "invisible" rice at the guaranteed price. However, when farmers actually sell rice, the millers buy at market prices, which are below the pledging levels, he said.

Then, when the government holds rice auctions to unload stocks, exporters with political connections bid for the rice, containing physical and invisible rice, as they know the actual cost. Millers and exporters without connections would go bankrupt, he said.

"In the corruption loop, the government lost hugely and farmers gained nothing … It remains

to be seen how this will end," he concluded.

ประเพณีชนกว่างนักสู้แห่งเมืองเหนือ

จากวิถีชีวิตของชาวบ้านตามชนบทต่างๆ ของทางภาคเหนือตอนบน ในช่วงกลางๆ ฤดูฝนส่งให้มวลต้นไม้เขียวขจี แตกกิ่งก้านสาขา งอกงามเพื่อออกดอก ออกผล ก็มีแมลงหลายชนิดถึงวงจร โตเป็นตัวเต็มวัย กลายเป็นวัยเจริญพันธุ์เพื่อสืบลูกหลาน และคงปฏิเสธไม่ได้ ว่าแมลงผู้ทรงพลังเหมือนช้าง คือ แมลงกว่าง นั่นเอง ด้วยมีรูปร่าง สีสัน สวยงาม ลีลาท่าทางสง่างามมาก และช่วงที่ชาวชนบทว่างจะการทำนาแล้วก็หันมาหากว่างในป่ามาขายสร้างรายได้งาม เพราะว่าเป็นที่ต้องการของนักชนกว่างมาก จะมีประเพณีชนกว่างในหนึ่งปี มีระยะเวลาในการต่อสู้ของเจ้านักสู้ตัวกว่างในช่วงปลายเดือน เดือนกันยายน-พฤศจิกายน เป็นช่วงเดือนที่จะเริ่มมีการชนกว่าง ช่วงหัวค่ำก็จะเริ่มจากชักชวนเพื่อนบ้านกันไปหาสถานที่หรือสนามชนกว่าง ตามแต่ละหมู่บ้านที่มีการชนกว่าง หรือต่างอำเภอ และไม่จำกัดสถานที่ แล้วนำกว่างตัวที่เก่งที่สุดของแต่ละคนมาโชว์และนำมาเปรียบเทียบตัวกว่างถ้า เจ้าของกว่างทั้ง 2 ฝ่ายตกลงสถานที่ ร่วมกับการชนกว่างเพื่อประลองความเก่งและความอดทนของกว่างของแต่ละคู่ ตามวิถีชีวิตของชาวชนบท ที่มีประเพณีกันช้านาน

“กว่าง” สุดยอดแมลงปีกแข็งที่มีพลังมหาศาลมากมาย ที่มีคู่ต่อสู้ที่แข็งแรง เพื่อแย่งชิงกว่างตัวเมียเพื่อเอามาครองมาให้ได้ แมงกว่างเป็นชื่อเรียกด้วงปีกแข็งชนิดหนึ่ง มี 6 ขา กว่าง มี 2 เขา กว่างบางชนิดมีถึง 5 เขาและตัวที่ไม่มีเขาเป็นกว่างตัวเมีย แมงกว่างจะชอบกินน้ำหวานจากอ้อย เป็นหลัก กว่างนักรบเจ้าของที่เลี้ยงไว้จะดูแลเป็นพิเศษมากๆ ให้อ้อยเป็นอย่างดี การทดลองลงสนามต่อสู้ของเจ้าแมงกว่าง มี 2-3 ครั้ง เมื่อชนะติดต่อกันแล้วนำไปเลี้ยงประมาณ 1 อาทิตย์ สามารถลงสนามต่อสู้ที่เจ้าของกว่างได้เดินทางมารอเปรียบเทียบคู่ เหมือนนักมวยที่เปรียบเทียบ ที่จะทำการประลองกันในสนามนักสู้

ในสมัยก่อนชาวบ้านมีเวลาว่าง เพราะข้าวที่ปลูกไว้กำลังตั้งท้อง เมื่อว่างจากการงาน ก็จะมีเด็กและผู้ใหญ่เดินทางเข้าไปในป่าเพื่อหากว่างตามต้นไม้ ที่ตัวกว่างชอบอยู่เช่นต้นข่อยหรือตามยอดของหน่อไม้หรือต้นไม้ใหญ่ที่กว่า สามารถจับ กว่างจะมีอยู่ป่าในเขตของหมู่บ้านที่มีต้นไม้เครือเถาขึ้นปกคลุม โดยเฉพาะในเวลาเช้าๆ จะหาได้ง่ายกว่า เพราะกว่างกลางคืนจะบินไปเกาะตามต้นไม้ช่วงเช้าๆ เกาะอยู่ต้นไม้จะไม่บินไปไหน

การหากว่างอีกวิธีหนึ่งโดยไม่ต้องเดินทาง ไปในป่า ก็คือการตั้งกว่างหรือใช้กว่างล่อ โดยใช้กว่างที่มีขนาดเล็ก เช่น กว่างกิ กว่างแซม ผูกด้วยเชือกมัดกับเขากว่างแล้วมัดกับเสาไม้ที่เหลาไว้ ปักกับอ้อยที่ปอกครึ่งท่อน ผูกกว่างขนาดเล็กไว้เป็นกว่างล่อ โดยใช้เหล็กทำเป็นตะขอเจาะเข้ากับอ้อยอีกด้านหนึ่งเอาไว้ห้อยแขวนกับต้นไม้ หรือรอบตัวบ้าน โดยหาทำเลที่เป็นชายป่าหรือในบริเวณที่ใกล้กับเนินดิน การแขวนให้สูงพอสมควร ในตอนกลางคืน กว่างตัวล่อ จะบินมีเสียงดังบินวนเวียนไปมาเพื่อดึงดูดล่อให้กว่างที่บินเวลากลางคืนให้ เข้ามาหาเพื่อติดกับ โดยมีอ้อยล่อเป็นอาหารเอาไว้ ถ้าเป็นกว่างโซ้งก็นำไปเลี้ยงไว้เพื่อทดสอบลองชน ถ้าเป็นกว่างแซมก็เก็บไว้เป็นกว่างล่อ ถ้าเป็นกว่างตัวเมียที่เรียกว่ากว่างแม่อีหลุ้มก็เก็บใส่กระป๋องและใส่อ้อย ข้างในเลี้ยงไว้เพื่อใช้ล่อให้กว่างตัวผู้ชนกัน

กว่างมีวงจรชีวิตประมาณ 1 ปี คือช่วงต้นฤดูฝน ประมาณเดือนกรกฎาคม-ตุลาคม กว่างทั้งตัวผู้และตัวเมียจะขึ้นมาจากใต้ดิน เพื่อมาผสมพันธุ์และวางไข่ ซึ่งใช้วงจรชีวิตช่วงนี้ประมาณ 4 เดือน พอเข้าในฤดูหนาว กว่างตัวเมียหลังจากผสมพันธุ์ก็จะขุดดินแล้ววางไข่ ส่วนตัวเองก็จะตาย ไข่ก็ฟักเป็นตัวหนอน เป็นดักแด้อาศัยอยู่ใต้ผิวดิน จนถึงต้นฤดูฝนก็จะหมุดดินขึ้นมาผสมพันธุ์ดำรงชีวิตสืบลูกหลานต่อไป

ชนิดของกว่างนั้นมีอยู่หลากหลายมากมาย มีทั้งสวยงามและเอาไว้แข่งขันโดยตรงก็มี ลองมาดูกันว่ากว่างมีกี่ชนิด แล้วชาวหมูหิน.คอม จะมีกว่างบ้างไหมหนอ กว่างของใครชนิดไหนลองดูกัน

ชนิดของกว่าง กว่างมีหลายชนิดเช่น

กว่างกิ หมายถึงกว่างตัวผู้ที่มีเขาข้างบนสั้น (กิแปลว่าสั้น) เขาบนจะออกจากหัวออกมานิดเดียวกว่างกิจะต่อสู้หรือชนกันโดยใช้เขาล่างงัดกัน แต่ไม่สามารถใช้เขาหนีบคู่ต่อสู้ได้ จึงไม่นิยมนำมาใช้เป็นกว่างชน

กว่างซาง : เป็นกว่างขนาดใหญ่ สีของปีกออกไปทางสีครีมหรือสีหม่น มีเขา 5 เขา ข้างบนมี 4 เขา เรียงกันจากซ้ายไปขวาข้างล่างมี 1 เขา ไม่นิยมนำมาชนกัน เพราะอืดอาดไม่แคล่วคล่องว่องไว ชนไม่สนุก

กว่างโซ้ง : กว่างโซ้ง ตัวผู้มีเขายาวและหนาทั้งข้างล่างข้างบน ลำตัวสีน้ำตาลแดงกว่า กว่างชนิดนี้มักจะส่งเสียง “ซี่ ๆ” ตลอดเวลา ที่นิยมใช้ชนกันมาก

กว่างแซม : มีลักษณะคล้ายกับกว่างโซ้ง แต่ตัวเล็กกว่าเล็กน้อย เขาก็สั้นและเรียวเล็ก กว่างชนิดนี้เลี้ยงไว้เป็นคู่ซ้อมหรือให้เด็กๆ เล่นกัน

กว่างก๋าฮักหรือกว่างรัก : กว่างก๋าฮักนี้ตัวมีสีดำ เหมือนสีของน้ำรัก รูปร่างและขนาดใกล้เคียงกับกว่างแซม กว่างชนิดนี้ไม่ค่อยใช้ชนกัน เพราะว่าเวลาชนแล้วจะไม่อดทน จะแพ้ตลอด และสู้กว่างโซ้งไม่ได้

กว่างแม่อีหลุ้ม : คือกว่างตัวเมียซึ่งไม่มีเขา กว่างชนิดนี้บางแห่งเรียก กว่างแม่อู้ด,กว่างแม่มูดหรือกว่างแม่อีดุ้ม กว่างตัวเมียนี้จะมีทั้งชนิดตัวเล็กและตัวใหญ่ มีทั้งสีน้ำตาลและสีดำ กินจุกว่ากว่างตัวผู้ ริมปากมีลักษณะเป็นฝาสำหรับขุด ซึ่งจะขุดอ้อยให้เห็นแอ่งเป็นขุยเห็นได้ชัด ปกติจะใช้กว่างแม่อีหลุ้มนี้เป็นตัวล่อให้กว่างตัวผู้ชนกัน กว่างตัวเมียนี้เมื่อผสมพันธุ์แล้วจะขุดรูลงดินเพื่อวางไข่แล้วก็ตาย

กว่างหนวดขาว : ลักษณะเหมือนกับกว่างโซ้ง แต่ต่างกันที่ตรงหนวดจะมีสีขาว เชื่อกันว่าเป็นพญากว่าง กว่างหนวดขาวนี้จะชนจะสู้กับกว่างทุกขนาด กว่างหนวดดำจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้เพราะเกรงกลัวอำนาจของพญา บางครั้งกำลังชนกันพอรู้ว่าเป็นพญากว่าง กว่างหนวดดำหรือกว่างธรรมดาก็จะถอดหนี คือไม่ยอมเข้าหนีบด้วย มีนักเล่นกว่างบางคนหัวใส เมื่อได้กว่างหนวดขาวมาก็พยายามยอมหนวดของกว่างให้เป็นสีดำเหมือนกับกว่าง ทั่วไป โดยใช้ยางไม้กับหินหม้อผสมกัน แต้มหนวดขาวให้เป็นดำ เมื่อนำไปชนบางครั้งสีที่ย้อมหนวดหลุดออกอีกฝ่ายจับได้ว่าใช้กว่างหนวดขาว ปลอมมาชน เกิดทะเลาะกันก็มี

กว่างหาง : มีลักษณะคล้ายกับกว่างโซ่ง แต่ลำตัวมีสีน้ำตาลแดงหรือสีของน้ำครั่ง กว่างชนิดนี้ใช้ชนได้เหมือนกัน แต่โดยทั่วไปแล้วคนมักจะกล่าวกันว่ากว่างหางจะไม่เก่งเท่ากว่างโซ้ง

การเลี้ยงกว่าง

เมื่อได้กว่างโซ้งที่ถูกใจมาแล้ว นักนิยมกว่างจะเลี้ยงดูกว่างอย่างดี โดยหาอ้อยที่หวานจัดมาปอกเปลือกให้ ส่วนที่ตัวกว่างก็ใช้ด้ายสีแดงมาฟั่นยาวประมาณหนึ่งคืบมาผูกที่ปลายเขาด้าน บนเพื่อกันกว่างบินหนี ที่โคนลำอ้อยมีตะขอกันไม่ให้จิ้งจกเลียตีนกว่าง เพราะถ้าจิ้งจกเลียตีนกว่างแล้ว กว่างจะเกาะคอนได้ไม่มั่นคง นอกจากนี้ก็จะต้องหมั่นฝึกซ้อม การฝึกนี้จะใช้ไม้สี่เหลี่ยมเล็กๆ ปลายแหลมเรียกกันว่า “ไม้ผั่นกว่าง” เป็นอุปกรณ์ที่สำคัญ ตื่นนอนตอนเช้าก็จะนำกว่างไปออกกำลังคือให้บินโดยใช้เชือกผูกจากเขากว่าง กว่างก็จะบินวนไปวนมา เมื่อเห็นว่าออกกำลังพอสมควรแล้ว จะนำกว่างไป “ชายน้ำเหมย” คือนำกว่างไปราดใบข้าวที่เปียกน้ำค้างในตอนเช้า หรือบ้างก็เคี้ยวอ้อยแล้วพ่นน้ำหวานใส่กว่าง ทำอย่างนี้ทุกวันกว่างจะแข็งแรง

ส่วนอุปกรณ์ของการชนกว่างนั้นก็ไม่มีอะไรมาก เป็นภูมิปัญญาของชาวบ้านที่น่าทึ่งมาก เพราะมีอยู่หลายแบบใครมีแบบไหนบ้างมาลองดู

1.ไม้คอน คือ ท่อนไม้กลมน้ำหนักเบาเป็นที่สำหรับให้กว่างชนกัน ทำด้วยต้นปอ ยาวประมาณ 80-100 เซนติเมตร เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 10 เซนติเมตร ตรงกลางเจาะรูสำหรับใส่กว่างตัวเมียจากด้านล่างให้โผล่เฉพาะส่วนหลังพอให้มี “กลิ่น” ส่วนด้านล่างใช้เศษผ้าอุด แล้วปิดด้วยฝาไม้ที่ทำเป็นสลักเลื่อนเข้าอีกที เพื่อกันไม่ให้กว่างตัวเมียถอยตัวออก คอนชนิดนี้มีไว้สำหรับฝึกซ้อมให้กว่างชำนาญในการชน

2.ไม้ผั่น : ไม้ผั่นกว่าง ไม้แหล็ดหรือไม้ริ้ว ไม้ผั่นนี้จะทำด้วยไม้เนื้อแข็งได้มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณครึ่ง เซนติเมตร ยาวประมาณ 8 เซนติเมตร ลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมปลายหัวหรือปลายแหลม ส่วนโคนเหลาให้เล็กเป็นที่สำหรับจับถือตรงใกล้ที่จับนั้นจะบากลงและเหลาให้ กลมแล้วเอาโลหะมาคล้องไว้อย่างหลวมๆ เวลา “ผั่น” หรือปั่นให้ผั่นให้หมุนกับคอนนั้น จะมีเสียง “กลิ้งๆ” ตลอดเวลาไม้ผั่นนี้ใช้ผั่นหน้ากว่างให้วิ่งไปข้างหน้าเขี่ยข้างกว่างให้กลับ หลังเขี่ยแก้มกว่างให้หันซ้ายหันขวา ถ้ากว่างไม่ยอมสู้ก็จะใช้เจียดแก้มกว่างให้ร้อนจะได้สู้ต่อไป ในขณะที่ต้องการให้กว่างคึกคะนองหรือเร่งเร้าให้กว่างต่อสู้กันนั้นก็จะใช้ ไม้ผั่นนี้ การผั่นใช้นิ้วหัวแม่มือกับนิ้วกลางหมุนไปมากับคอนให้เกิดเสียงดัง

ลักษณะกว่างที่นำมาชนนั้นต้องมีลักษณะที่ ดี แข็งแรง เช่นกว่างโซ่ง ลักษณะกว่างโซ่งที่ดีนั้นต้องมีหน้ากว้าง กางเขาออกได้เต็มที่เขาล่างจะยาวกว่าเขาบนนิดหน่อย ท้ายทอยลาดลงเป็นสง่า แต่ถ้าท้ายทอยตรงโคนเขาบนเป็นปมไม่เรียบ ถือว่าเป็นกว่างไม่ดี กว่างที่ดีต้องเป็นกว่างที่ฉลาดสอนง่าย ก่อนที่จะนำกว่างมาชนกันนั้น จะต้องนำกว่างมาเทียบขนาดและสัดส่วนที่เรียกว่า เปรียบคู่ กันเสียก่อน เมื่อตกลงจะให้กว่างลงสนามเพื่อมาประลองต่อสู่กัน

นอกจากประเพณีชนกว่างที่สร้างความสามัคคี ในชุมชนที่มาพบปะพูดคุยกัน ประเพณีชนกว่างของชาวล้านนานี้จะได้อยู่สืบทอดกันไป และกว่างยังเป็นแมลงเศรษฐกิจที่สร้างรายได้แก่ผู้เป็นเจ้าของ เพราะในฤดูเล่นกว่าง ไม่ว่าจะเป็นเด็กๆ หรือผู้ใหญ่ ต่างก็หวังที่จะครอบครองกว่างจึงทำให้กว่างมีราคาสูงตาม ความพอใจของผู้ซื้อขาย ในจังหวัดของทางภาคเหนือ และหาซื้อกว่างได้ง่ายตามตลาดทั่วไปหรือตามท้องถนนในราคาตัวละ 20-1,000 บาท

วิทยา ยะเปียง/ลำปาง

Are you an internet addict? Psychologists are working to find out how much online time is too much

By Tecca

Internet use disorder will be listed in the new edition of the DSM

It's official. After months of debate and study, the next edition of the Diagnostic and Statistical Manual for Mental Disorders (DSM) will include "internet use disorder" as an area "recommended for further study." The fifth edition of the DSM, the standard for classifying and diagnosing mental illness, is due out in May 2013, and the consideration of including internet addiction has raised many eyebrows. This doesn't mean you'll be sent to a psychologist's couch if you spend a couple hours online every day. However, it does mean that there will likely be more investigations into why and how people spend so much time on the internet. It is possible that it will become classified as a diagnosable mental illness in the future.

There is research showing that the internet can indeed act like a drug, and use of social networks has been linked with depression. Even the leaders of many popular online games and networks have recognized the importance of unplugging on occasion. But the idea of a professional organization attempting to codify and criticize something that feels so personal as time spent surfing the web has understandably given some folks the creeps. We'd recommend that you take honest stock of your online time. If it's not interfering with your work or personal life, you're probably not going to be diagnosed as an addict any time soon.

This article was written by Anna Washenko and originally appeared on Tecca

More from Tecca:

• Depressed? Late night computer use may be the culprit
• Facebook introduces real-money game, gambling addictions can't be far behind
• 6 tricks and tools for kicking your Facebook addiction

Suu Kyi’s indepth interview: New York Times

Tuesday, 02 October 2012 12:02 Mizzima News

Suu Kyi gave one of her longest interviews to date to editors and reporters at The New York Times on September 26, in which she discussed a war crimes tribunal, President Thein Sein, the community violence in Rakhine State, the unexpectedly rapid pace of democratic reforms and working with the military to remove its dominance in the Burmese Parliament.

Burma's Nobel peace prize laureate Aung San Suu Kyi speaks at the Kennedy School of Government at Harvard University in Cambridge, Massachusetts September 27, 2012. Photo: AFP

Discussing the momentum of democratic reforms in Burma, she said the success of her party, the National League for Democracy, in the election this year increased the pace of change, and also, “The legislature has turned out to be more workable than I would have imagined, in a democratic way. All these things took on their own momentum, I don’t think anyone decided that they’re going to go at this particular speed.”

The former military regime and the current government both had “the eagerness to go ahead economically: I think the perception was that if you improve the economy, everything else would improve. I don’t subscribe to that view, I think you need political reforms as well as economic reforms.”

Regarding the role of China and the US in Burma, she said there doesn’t have to be conflict over Burma between the two superpowers. “I have to keep reminding people that before we had a military regime, when Burma was a practicing democracy, we had good relations with the US and with China. I don’t see why we shouldn’t continue to,” she said.

On the ongoing demonstrations at the Wethmay mine in Burma where villagers are challenging a joint China-Burma project, she said:” We have to go back a little, this is why I’m keen on transparency, especially with regard to the extractive industries, because of the opacity of contracts and the way business deals were made, people discovered too late what was going on and discovered they didn’t like it. It leads to all kinds of problems. In the end it’s transparency that will lead to economic harmony, not just political harmony.”

Asked if she would run for president, she said, “You don’t run for president in Burma, it doesn’t work like that. It’s not directly elected.”

She said that working with the military to reduce its 25 per cent stake in the Parliament could be possible in the future, but, “We can only do this with the cooperation of the army itself. So we have to work together. There are some that would say how could we do that; the army would make sure that it would have this influence in the legislature, why would they let go. But I think if they understand why it is not desirable for a democratic legislature to have so many seats reserved for a particular block, I think they’ll start thinking again.”

“We’ve been in the legislature a little over two months, and we’ve met members of the military block. We’ve not been able to establish what we can call close relationships but we have a civilized relationship and I have great hopes that we will be able to understand one another better because as you get to know them you get on better terms. I find our relationship improves rather than deteriorates as we get to know one another.”

Responding to criticism that she has been too silent on the situation in Rakhine State and the unrest between Rohingya Muslims and Rakhine natives, she said: “I’ve always spoken out against human rights abuses but not against a particular community. That I’m totally against and I know that people want me to, they want strong and colorful condemnation, which I won’t do, because I don’t think it helps. If you condemn one community that makes the other community more hostile towards that community, not towards to me.

“People forget that when they condemn one community that community gets very resentful. This has actually taken place in Rakhine. Some Buddhists there feel resentment because they feel so much sympathy has been given to the Muslim community when they too are poor and underprivileged. And of course in the recent troubles violence is committed by both sides.

“So how am I supposed to condemn one side when violence was committed by both?” she asked.” Basically I’m against all human rights abuses and I strongly stand by the principle that human rights must be protected by the rule of law. But I do not think that condemning one community is going to help the other or vice versa.”

Asked about reconciliation, she said: “It’s not going to happen quickly. I think you have to be practical. These communal problems have been going on for decades and we’re not going to be able to reconcile them in one night. This is why I concentrate on rule of law. Because you have to bring down tensions… And once tensions have gone down, then we must think about how to proceed. It must be based on sound citizenship laws. There’s a sense that these people do not belong to Burma. But then who, who are they?

“And of course Bangladesh says they [Rohingyas] don’t belong to them either. And this has a lot to do with the fact that the border was not properly policed. And each side can claim that they have nothing to do with whichever community they don’t want to have anything to do with.

Asked about a possible war crimes tribunal to look into human rights abuses by the generals who led Burma for decades, she said some people would want that.

“I wouldn’t, but that’s me,” she said. “I can’t speak for everybody. There would be some who would but I don’t think they would be in the majority. Because the Burmese are pragmatic and we’re not a particularly vengeful race.”

Asked about President Thein Sein, she said: “I do not know him well personally; I’ve only met him in the line of work. I’d worked with him only once before, in 2001 when General Than Shwe was still at the helm and we were invited to dinner. I remember this general introduced, he used the term this is the new generation when he introduced us to them. They didn’t speak much then, it was the older generation…

“I only met [Thein Sein] after he became president. The first time I met him it was to do with the new registering of the NLD and taking part in the bi-elections. He was very helpful and wanted us to be part of the system as it were. He wanted the party to be registered and to run for the elections. And we came to an agreement about how we could go about this. I’ve had a few more meetings with him which were not as important in some ways, at that meeting we decided it would be possible for the NLA to enter into the legal political process. He’s a quiet sort of person and he weighs his words. He obviously thinks beforehand what he’s going to say.”

Did Slow Space Rocks Seed Life on Earth?

New model yields better odds for transfer of organisms among planetary systems.

Planets coalesce and rocky bodies collide in an artist's conception of a young planetary system.

Illustration courtesy Lynette Cook, FUSE/NASA

Luna Shyr

National Geographic News

Published September 28, 2012

If microorganisms could survive a journey through space inside meteoroids, could life from Earth be transferred to planets in other solar systems—or even vice versa? A new study suggests the possibility is much higher than scientists once thought.
Using computer simulations involving slow-moving rocks, scientists from Princeton University, the University of Arizona, and the Centro de Astrobiología (CAB) in Spain concluded that Earth could have exchanged rocks trillions of times with planets from other planetary systems during the solar system's infancy.
(Related: "Did Comets Make Life on Earth Possible?")
At the time—several billion years ago—the sun would have been in its native star cluster, with Earth and nearby planetary systems under heavy meteorite bombardment, said study co-author Amaya Moro-Martin, an astrophysicist at CAB.
The research, published in the journal Astrobiology, was presented this week at the European Planetary Science Congress in Madrid.
Scientists had previously considered the possibility that meteorites could escape from our solar system and land on a terrestrial planet in another system. But they had concluded that the chances were extremely slim because of the speeds of the objects involved.
"Everyone assumed the rocks would be ejected very fast—so fast they couldn't be captured by the next star. They were flying right by," said study leader Edward Belbruno, a Princeton mathematician.
Space Rocks Sneaking Up on Stars
Belbruno, Moro-Martin, and colleagues considered a new scenario: a low-velocity process called weak transfer.
When they factored in much slower speeds of around 100 meters (330 feet) per second, along with other considerations, the researchers found a strong case for lithopanspermia—the idea that biologic material can be spread through pieces of planetary rock hurled into space by collisions and other events. (Also see: "Life Ingredients Found in Superhot Meteorites—A First.")
"Our idea is that, instead of leaving Earth fast, you leave slowly and sort of sneak up on the next star," said Belbruno, who demonstrated the principles of weak transfer in 1991 with a Japanese probe trying to enter the moon's orbit.
In its youth, the solar system would have still been embedded in the sun's native stellar cluster, when the stars were close together and moving very slowly relative to each other. Before the cluster slowly dispersed, the research suggests, a window of opportunity had opened up for lithopanspermia to occur.
Did Life on Earth Come From Other Planets?
Rocks have already intermingled within our solar system: A number of meteorites found on Earth originate from Mars, others from the moon. This new model opens up the possibility of large rock quantities being exchanged between different planetary systems within a star cluster.
Under the weak-transfer scenario, as many as 12 out of 10,000 rocks cast off by our solar system and its closest neighbor in the sun's birth cluster could have been captured by the other. Earlier simulations put the odds at around one in a million.
The model also boosts the odds that life-bearing rocks could seed other worlds under certain conditions.
For one, microorganisms like bacterial spores would have to survive a journey fraught with hazards. "Things like UV radiation and cosmic rays would basically fry the poor guys," Moro-Martin said.
The bigger the rock, however, the better the chances that the life-forms could hide long enough to survive an interstellar journey, she noted. (Related: " Space Poison Helped Start Life on Earth?")
Although life on Earth is largely thought to have originated here, the notion that it could have spread to other worlds via weak transfer leaves open the intriguing, opposite scenario.
"It's possible the reverse process is true—that life on Earth was seeded from other places," Moro-Martin said. "The mechanism operates both ways. Given how many extrasolar planetary systems we know are out there and how diverse they are, this opens a new world of possibilities to dream about."

China Focus: Chinese mark National Day

English.news.cn   2012-10-01 19:59:07

BEIJING, Oct. 1 (Xinhua) -- More than 80,000 people from across China rallied at Tian'anmen Square in the heart of Beijing at daybreak Monday to watch the raising of the national flag.
The crowd stood in silence when the national anthem was played and the five-star flag was raised on its mast.
Though the ceremony is held every morning, Monday's event drew a larger-than-normal crowd of tourists and local residents who chose to celebrate the National Day at the square.
Monday marks the 63rd founding anniversary of the People's Republic of China.
"I've made money from the Tibetan medicine trade just so I can afford to make this trip with my son," said Chu Rong Je, a Tibetan businessman from Heshui County of Aba Prefecture in southwest China's Sichuan Province.
Chu Rong Je's home county was flattened in the 2008 earthquake. With a government subsidy, his family moved into a new home and their medicine business became prosperous again. "We're grateful the government helped us out during our time of hardship."
Three students from Beijing Sport University hiked more than four hours Sunday night from their campus in the northwest of the city to Tian'anmen Square. "Hiking made the trip feel more like a pilgrimage," said He Yuliang. "We're proud to witness the raising of the flag here."
More than 200 million people have witnessed the flag-raising ceremony at Tian'anmen Square since the ritual began in May, 1991, official figures said.
LOVE OF MOTHERLAND
A similar ceremony was held by the Huangpu River in Shanghai Monday, attended by about 1,000 young men and women and two patrol ships.
After the flag was raised to the top of the mast, the patrol ships horned and thousands of balloons were let go to highlight the festivity.
In Tibet's regional capital Lhasa, a flag-raising ceremony was held in a square outside the Potala Palace. "Our teacher brought us all here," said Tenzin Nyima, a junior high school student. "We're all very excited, I hope I can come every year."
To watch the national flag going up on the roof of the world was a unique experience for Li Xuelan, a tourist from Wuhan City in central China's Hubei Province. "There's an unexpectedly large crowd," she said. "Here I feel clearly the solidarity between Chinese people of different ethnic groups, and our common love for the motherland."
The newly established city of Sansha in the South China Sea, 2,680 km from Beijing, also witnessed the raising of the national flag at daybreak.
"Great changes have taken place here since I first arrived at the Yongxing Island in August 1978," said Wu Qingzhi, a specialist on tropical aquatic animals. "We're confident the city will become an even better place."
Jiang Teng, one of the soldiers who raised the flag, said he was proud to mark the day in Sansha City. "We have a bigger role to play in guarding this southernmost Chinese city."
Sansha City was created on July 24 on Yongxing Island to administer the Xisha, Zhongsha and Nansha islands and their surrounding waters in the South China Sea.
Meanwhile, the crew on board Haijian 50, one of China's marine surveillance ships, sang the national anthem and waved flags as the ship was patrolling on the East China Sea.
In September this year, ships including Haijian 50 conducted law enforcement and patrol activities around the Diaoyu Islands to assert China's sovereignty.
TRAVEL RUSH
Zhang Lecheng, a 30-year-old resident from Zhengzhou, capital of central China's Henan Province, took a newly-opened high speed rail service to Wuhan in Hubei Province on Monday, bringing his wife and parents. The train ride lasted only two hours, compared with 4.5 hours before.
A large number of Chinese people have hit the road during the eight-day holiday that began on Sunday.
The travel rush, plus a new government policy that made most expressways toll free for passenger cars under seven seats, has posed a heavy burden on roads.
Beijing Municipal Commission of Transport estimated 1.7 million vehicles hit the city's expressways Monday, compared with 1.6 million on Sunday.
But congestion eased Monday on most expressways, as cars were no longer requested to halt at toll gates to collect an electric ticket, the commission said.
The practice caused standstills at toll gates on Sunday.

'Gangnam Style' dominates UK chart

By Madison Park, CNN

October 2, 2012

Inmates dance 'Gangnam Style'

STORY HIGHLIGHTS

• "Gangnam Style" hits top spot in UK singles chart, first for a Korean singer
• The song, made famous through Psy's viral video, is number 2 in Billboard chart
• Cebu inmates performed version of the song

(CNN) -- He horsey danced his way to the top of the UK music chart -- and U.S. domination may not be far behind.

Psy's viral "Gangnam Style" hit the top spot Sunday, marking the first time that a Korean singer has climbed the British singles chart.

In the United States, Psy remains at number 2, behind Maroon 5 in the Billboard 100 as of Monday morning. Billboard has a Psy Watch on its website, on whether he'll reach the top spot.

And this weekend, the Filipino inmates of the Cebu Provincial Detention and Rehabilitation Center, famous for their performance of Michael Jackson's"Thriller," gyrated and air lassoed their version of "Gangnam Style."

Psy brings 'Gangnam Style' to U.S.

Inmates dance 'Gangnam Style'

Psy shows off "Gangnam Style" at VMAs

Psy teaches 'Gangnam Style' dance

The catchy tune that launched what seems like a thousand parodies, has likely replaced Carly Rae Jepsen's "Call Me Maybe" as the most lip synched song this year.

Last week, "Gangnam Style" snatched the Guinness World Record for the "most liked" YouTube video ever. It has over 335 million views and dominates the iTunes store in the United States, United Kingdom, Australia and several European countries.

Tributes continue to flood YouTube with performances by the Ohio University's marching band, a Swedish flash mob and a Korean-American mother primly dancing alongside her son in what's called "Mom Gangnam Style." And yes, even a parody from the North Korean government.

Whether you're sick of "Gangnam Style" or can't get enough of it, Psy seems ubiquitous -- popping up on "Saturday Night Live" and MTV's Video Music Awards, and signing with Justin Bieber's manager.

Psy's song -- about the wannabe style of the affluent neighborhood of Gangnam in Seoul -- has been sliced and diced with theories about what it means about wealth and class in Korea, and questions about whether Psy embodies the stereotypes about Asian masculinity.

Psy is a slight departure from the usual Korean pop stars, who are typically svelte, impeccably dressed and very serious about their dance moves.

Instead, it's Psy, a portly man who likes to mimic Lady Gaga and Beyonce performances while wearing sparkly leotards, who broke into the Western pop psyche.

"I think foreigners think I'm funny, the way Korean people think Austin Powers and Mr. Bean are funny," he told CNN.